Blog | KULTURA

Tags: , ,

Wystawa „Zdzisław BEKSIŃSKI – In hoc signo vinces” w Galerii Roi Doré w Paryżu

Utworzono 10 listopada 2017 przez Red. VP

Galeria Roi Doré ma zaszczyt zaprosić na wystawę „Zdzisław BEKSIŃSKI – In hoc signo vinces”.
Wernisaż w sobotę 2 grudnia 2017 o godz. 18.00 / Wystawa od 5 grudnia 2017 do 13 stycznia 2018.

Dwa lata po wystawie „Zdzisław Beksiński i inni artyści z kolekcji prywatnej”, która odbyła się w Galerii Roi Dore na przełomie 2015 i 2016 r., mamy zaszczyt zaprosić Państwa na wystawę w całości poświęconą twórczości Beksińskiego (1929-2005).

Wystawa „Beksiński – In hoc signo vinces” prezentuje 13 obrazów (a także rysunki oraz fotografie) artysty, pochodzących z kolekcji prywatnej. To wydarzenie jest dla wszystkich miłośników sztuki Beksińskiego niezwykłą okazją, gdyż prezentowane tu prace olejne były do tej pory pokazywane tylko raz publicznie, ponad 30 lat temu i pozostają zazwyczaj niedostępne dla publiczności. „Beksiński – In hoc signo vinces” jest pierwszym etapem serii wystaw, które zaprezentują prace artysty we Francji (Salon « Dessin et peinture à l’eau », Grand Palais, Paryż, 2018) i w Polsce (Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Warszawa 2018).

Zdzisław Beksiński urodził się w 1929 r. w Sanoku, zmarł tragicznie w 2005 r. w Warszawie. Był malarzem, fotografikiem, rysownikiem i rzeźbiarzem, w którego twórczości, zabarwionej surrealizmem, dominuje charakter oniryczny i fantastyczny. Beksiński rozpoczął swoją karierę artystyczną w latach 50-tych od fotografii, następnie zaś zwrócił się w stronę rysunku. Malarstwo olejne pojawiło się dosyć późno w twórczości Beksińskiego – artysta zaprezentował publicznie obrazy zrealizowane tą techniką po raz pierwszy w 1970 r. – ale szybko stało się ono jego prawdziwą wizytówką.

Dzieła te przywołują najczęściej fantastyczny świat: dziwne i opustoszałe pejzaże, zmumifikowane istoty – ludzkie lub hybrydy – czasami w stanie rozkładu bądź przypominające szkielety. Jednocześnie Beksiński rysował i malował zarówno krajobrazy jak i postaci z ogromną precyzją i poczuciem detalu. Choć jego dzieła mogą wydawać się na pierwszy rzut oka niepokojące i makabryczne, po pewnym czasie widz zaczyna koncentrować się na transcendentnej piękności obrazów Beksińskiego. Jak zauważył T. Nyczek: Obrazy Beksińskiego, kiedy widzi się je nieustannie i żyje w ich obecności, wyzbywają się swojego aspektu zewnętrznego, a jednocześnie spojrzenie odbiorcy się sublimuje, wnika dalej i głębiej (Tadeusz Nyczek, „Wstęp” w: Beksinski. Photographies, dessins, sculptures, peintures, Anna et Piotr Dmochowski, API, Corée, 1991).

Galerie Roi Doré
6, rue Sainte Anastase • 75003 Paris
Tél: + 33 1 42 78 54 42 • galerie@roidore.com • www.roidore.com • www.art-maniac.pro
WSTĘP WOLNY

Komentarzy (0)

Tags: , , ,

Galeria Roi Doré – spotkanie z profesorami Jerzym Malinowskim, Janem Wiktorem Sienkiewiczem oraz z dr Agnieszką Kluczewską-Wójcik z Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata w Warszawie

Utworzono 10 listopada 2017 przez Red. VP

Galeria Roi Doré oraz platforma Art-maniac mają zaszczyt zaprosić na spotkanie z profesorami Jerzym Malinowskim, Janem Wiktorem Sienkiewiczem oraz z dr Agnieszką Kluczewską-Wójcik z Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata w Warszawiepoświęcone badaniom sztuki polskiej na obczyźnie w XX i XXI wieku – środa, 15 listopada 2017, godz. 18.00.

Zagadnienie sztuki polskiej na obczyźnie w XX i XXI wieku, przez długi czas nieobecne w badaniach naukowych, w ostatnich latach przyciąga coraz większą uwagę specjalistów. Galeria Roi Doré oraz platforma Art-maniac mają zaszczyt zaprosić Państwa na spotkanie z pionierami tej dziedziny w polskiej nauce: prof. dr hab. Jerzym Malinowskim, prof. dr hab. Janem Wiktorem Sienkiewiczem oraz dr Agnieszką Kluczewską-Wójcik.

Prof. dr hab. Jerzy MALINOWSKI jest wybitnym historykiem sztuki, specjalizującym się w tematyce takiej jak malarstwo i krytyka artystyczna XIX i początku XX wieku, awangarda XX wieku (ekspresjonizm, konstruktywizm), sztuka żydowska, środowisko artystyczne Ecole de Paris czy sztuka Orientu. Obecnie kieruje Zakładem Historii Sztuki Nowoczesnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (Polska), jest także prezesem Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata w Warszawie.

Prof. dr hab. Jan Wiktor SIENKIEWICZ jest wybitnym specjalistą w zakresie historii sztuki i kultury polskiej na emigracji od XIX do XXI wieku: od 1989 roku prowadzi on prace badawcze dotyczące zagadnień związanych z kulturą artystyczną w zakresie XIX, XX i XXI-wiecznej sztuki polskiej i europejskiej, w tym szczególnie polskiej sztuki i polskiego życia artystycznego na emigracji po 1939 roku. Jest twórcą i kierownikiem Zakładu Historii Sztuki i Kultury Polskiej na Emigracji w Katedrze Historii Sztuki i Kultury Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (Polska), a także profesorem Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie (Wielka Brytania).

Dr nauk humanistycznych Agnieszka KLUCZEWSKA-WÓJCIK jest historykiem sztuki, specjalistką w zakresie artystycznych relacji polsko-francuskich i polsko-japońskich oraz w zakresie kolekcjonerstwa i muzealnictwa; jest m.in. autorką książki: „Sztuka Japonii. Studia”, Warszawa 2009 – (redagowanej wraz z prof. Jerzym Malinowskim).

Komentarzy (0)

Tags: , , ,

Złota Szabla VIII Międzynarodowego Festiwalu Filmów Historycznych i Wojskowych dla Wiesława Dąbrowskiego za film dokumentalny „Ambasador Pokoju” o generale Edwardzie Rownym

Utworzono 30 października 2017 przez Red. VP

27 października br. zakończył się VIII Międzynarodowy Festiwal Filmów Historycznych i Wojskowych. Ideą powołanego w Warszawie MFFHiW jest m.in. „pomoc w promowaniu filmów wypełniających białe plamy w historii” Polski i innych państw i narodów Europy Środkowo-Wschodniej. Nagrodami, przyznawanymi w trzech kategoriach konkursowych: filmu fabularnego, dokumentalnego i wojskowego, są repliki polskich szabel wojskowych wzór 1926 (złote, srebrne i brązowe).

W tym roku Złotą Szablę w kategorii filmu dokumentalnego przyznano Wiesławowi Dąbrowskiemu, za film „Ambasador Pokoju”.

Bohaterem owego cennego historycznego dokumentu jest urodzony w 1917 roku generał armii amerykańskiej, Edward Leon Rowny – człowiek, który uratował świat od zagłady nuklearnej, wybitny wojskowy dyplomata, współpracownik i doradca pięciu prezydentów Stanów Zjednoczonych, jeden z inicjatorów użycia śmigłowców w operacjach wojskowych. Amerykanin o polskich korzeniach, Rowny zawsze nosił Polskę w sercu. W 1941 roku uczestniczył w pogrzebie Ignacego Jana Paderewskiego w Katedrze św. Patryka w Nowym Jorku, a w 1992 r. wchodził w skład delegacji, która przywiozła ciało Paderewskiego z wojskowego cmentarza w Arlington do wolnej Polski. W 1994 r. został przewodniczącym Paderewski Living Memorial, którego celem jest podtrzymywanie dziedzictwa wybitnego polskiego patrioty, dyplomaty, pianisty i kompozytora.

Rowny pracował jako negocjator kontroli zbrojeń i doradca ds. wojskowych w administracjach pięciu prezydentów USA: Richarda Nixona, Geralda Forda, Jamesa Cartera, Ronalda Reagana i Georga Busha seniora – których wypowiedzi, utrwalone w materiałach archiwalnych, również zamieszczone zostały w filmie. Dokument ukazuje działalność wojskową, dyplomatyczną oraz społeczną generała Rownego, m.in. historię jego działań na rzecz wejścia Polski do NATO i ustabilizowania światowego pokoju po II wojnie światowej. Przez wiele lat generał Rowny prowadził w imieniu amerykańskiego rządu skuteczne negocjacje z ZSRR, co na początku zaowocowało wyścigiem zbrojeń, a następnie przyczyniło się do zahamowania i częściowej redukcji arsenału nuklearnego, doprowadzając do stabilizacji nuklearnej na świecie. Po dziś dzień generał Rowny jest międzynarodowym konsultantem ds. negocjacji i aktywnym działaczem polonijnym i patriotą: pełni funkcję przewodniczącego własnej Fundacji im. I.J. Paderewskiego.

Filmowa opowieść o generale Rownym – o życiu i dokonaniach ambasadora światowego pokoju – doskonale wpisuje się w kontekst przypadających na przyszły rok obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Przypomina ona ponadto współpracę ze Stanami Zjednoczonymi i polską aktywność militarną w budowaniu światowego pokoju.

Wiesław Dąbrowski w Ambasadzie RP w Paryżu, 2016 r.

Fotoreportaż z Gali Otwarcia oraz wręczenia nagród i wyróżnień VIII MFFHiW:
http://www.militaryfilmfestival.pl/fotoreporta379.html

„Ambasador Pokoju”
Scenariusz i reżyseria: Wiesław Dąbrowski
Produkcja: Fundacja AVE ARTE, 2016
Film dokumentalny, 47 min
Polska

Komentarzy (0)

Tags: , , , , , ,

Trwa Festiwal Józefa Czapskiego – część francuska rozpocznie się 2 listopada 2017 r.

Utworzono 27 października 2017 przez Red. VP

W Polsce trwa Festiwal Józefa Czapskiego, a już 2 listopada br. rozpocznie się część francuska.
Więcej informacji na www.czapskifestival.pl.

Serdecznie zapraszamy.

Program:

MAISONS-LAFFITTE

2.11.2017, godz.13.00 – Cmentarz w Le Mesnil-le-Roi: Elżbieta Skoczek, dyrektor Festiwalu, a także pracownicy Stowarzyszenia Instytut Literacki Kultura złożą kwiaty i zapalą znicze na grobie Józefa Czapskiego i Marii Czapskiej. W imieniu Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej hołd malarzowi odda Hubert Czerniuk, Konsul Generalny Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Paryżu.

2.11.2017, godz.14.00 – Spotkanie w pokoju na górze. Gości przywita Wojciech Sikora, prezes Stowarzyszenia Instytutu Literackiego Kultura oraz Elżbieta Skoczek, dyrektor Festiwalu Józefa Czapskiego, a po domu Kultury oprowadzi Leszek Czarnecki. Uczestnicy będą mogli obejrzeć kolekcję obrazów Józefa Czapskiego, a także zobaczyć niepokazywane na co dzień rysunki Józefa Czapskiego i archiwalia. Posłuchamy opowieści o domu i jego mieszkańcach. Wstęp wolny. Zaproszenie na to wydarzenie przyjął Hubert Czerniuk, Konsul Generalny Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Paryżu.

PARYŻ

3.11.2017, godz.18.00 – Wieczór wspomnień. Maria Czapska, Józef Czapski, ks. Józef Sadzik. Francuscy przyjaciele Czapskich. (Paryż, sala Centre du Dialoque, 23 rue Surcouf). Wstęp wolny.

5.11.2017, godz.11.00 – Msza święta w intencji Marii Czapskiej i Józefa Czapskiego, odprawiona przez księży Pallotynów (Paryż, Kaplica Domu Pallotynów, 23 rue Surcouf)

Jeśli przyjadą Państwo do Polski, to może uda się jeszcze uczestniczyć w następujących wydarzeniach:

WSOLA: 5.11.2017, godz.16.30 – Gombrowicz i Czapski – Spór i fascynacja. Pokaz dzieł z kolekcji Muzeum Literatury w Warszawie. Rozmowa o Czapskim z dr hab. Krzysztofem Ćwiklińskim. Fragmenty listów Gombrowicz-Czapski przeczyta Mirosław Baka. (Wsola, Muzeum im. Witolda Gombrowicza, ul. Witolda Gombrowicza 1). Wstęp wolny. Wystawę dzieł Józefa Czapskiego z kolekcji Muzeum Literatury w Warszawie można oglądać do 14.11.2017 r.

KRAKÓW: 7.11.2017, w godz. 10.00-18.00 – Jak mieszkał Czapski? W tym dniu wstęp wolny do Pawilonu Józefa Czapskiego na hasło: Festiwal Józefa Czapskiego. (Kraków, ul. Piłsudskiego 12)

Festiwal nie kończy się 7.11.2017 r., gdyż do 28.01.2018 roku można w Polsce obejrzeć dwie wystawy czasowe zorganizowane w ramach Festiwalu:

WARSZAWA: „Czapski dzisiaj. Malarstwo i rysunek. Prace artysty ze zbiorów Muzeum Archidiecezji Warszawskiej”. (Warszawa, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, ul. Dziekania 1). Wystawa czynna do 28.01.2018 r. Tutaj pokazane jest ponad 60 rysunków oraz 6 obrazów olejnych (w tym jeden, który na co dzień nie jest eksponowany: „Upadek pod krzyżem”. Czapski podarował go Antoniemu Marylskiemu. Wystawa czynna do 28 stycznia 2018 r.

TORUŃ: Wystawa Józefa Czapskiego życie wśród książek. Rysunki i marginalia z Biblioteki Józefa Czapskiego. Na wystawie można zobaczyć wiele książek, na których swoje rysunki zostawił Czapski, a także grafiki, rysunki oraz 2 obrazy olejne podarowane Archiwum Emigracji przez spadkobierców Wacława Iwaniuka. (Toruń, Muzeum Uniwersyteckie, Plac Rapackiego 1). Wstęp wolny. Wystawa czynna do 28 stycznia 2018 r.

Patronat honorowy nad Festiwalem Józefa Czapskiego objął : Konsul Generalny Francji w Krakowie oraz Instytut Francuski.

Projekt realizowany jest w ramach obchodów Stulecia Odzyskania Niepodległości.

Komentarzy (0)

Tags: , , , ,

„Z trzynastego piętra. Szkice nowojorskie” – prezentacja nowej książki Anny i Janusza Skowronów w galerii „Kuriera Plus” w Nowym Jorku

Utworzono 11 października 2017 przez Red. VP

Zapraszamy na prezentację książki „Z trzynastego piętra. Szkice nowojorskie Anny i Janusza Skowronów, która odbędzie się w galerii „Kuriera Plus” w Nowym Jorku w piątek, 13 października 2017 o godz. 19.00, i która połączona będzie z wystawą fotografii i pokazem krótkich filmów. Po spotkaniu poczęstunek i lampka wina. Wstęp wolny.

Czasu nie da się zatrzymać, ale warto uchwycić ulotne chwile, które chcemy, by pozostały w pamięci. Zaskakujące, że możemy zbudować z nich całkiem bogatą historię. A przecież to zaledwie część naszego życia. Nie zawsze wszystko wygląda najlepiej z bliska. Czasami potrzebny jest dystans. Urokiem świata zachwycamy się przecież najczęściej z góry. A. i J.Skowronowie

 

SZCZĘŚLIWA TRZYNASTKA
Szkice nowojorskie Anny i Janusza Skowronów, objęte wspólnym tytułem „Z trzynastego piętra”, to rzecz znakomita – pod wieloma względami. Przede wszystkim jest kontynuacją podjętego kilka lat wcześniej postanowienia, by podzielić się z czytelnikami swoimi przeżyciami, doświadczeniami  i wiedzą zdobytą podczas licznych podróży, ale też bardzo osobistym widzeniem ludzi, świata i rzeczy. Pomysł ten zaowocował po raz pierwszy w roku 2014, kiedy ukazała się książka „Podróż z biletem szczęścia”. Już wtedy, po jej lekturze, wiadomym się stało, że Anna i Janusz Skowronowie mają jeszcze wiele do powiedzenia i nic w tym dziwnego, wszak oboje to ludzie twórczy, kreatywni, można rzec – pasjonaci sztuki, podróży i życia. W „Szkicach nowojorskich” –  podobnie jak w debiutanckiej książce – mamy do czynienia z dwugłosowością. Anna i Janusz Skowronowie snują swoją opowieść osobno, na co wskazuje sama kompozycja utworu, ale jednocześnie razem, bo łączy ich taka sama filozofia życia i miłość, bo razem „podróżują” z biletem szczęścia. Autorzy „Szkiców nowojorskich” dają nam nie tylko możliwość udziału w swoich podróżach, ale też dowodzą, jak ważne są w życiu optymizm i uśmiech. I jest to niekwestionowana wartość dodana tej publikacji. Znajdziemy w niej mnóstwo różnorodnych tematów – od bardzo osobistych spraw, po oficjalne wydarzenia. Autorzy wprowadzają nas do swego życia, mocno zakorzenionego w dwóch krajach – Polsce i Ameryce, dając liczne dowody na to, że wszędzie można odnaleźć szczęście, jeśli nie zabraknie nam optymizmu, wiary w sens podjętych działań i… miłości. Lektura „Szkiców nowojorskich” jest wspaniałym antidotum na wszelkie zwątpienie, dodaje otuchy, inspiruje. Zachęca do własnej podróży. Jest też quasi przewodnikiem po Nowym Jorku i po zakątkach świata, jakie odwiedzili Anna i Janusz Skowronowie.
Sugestywność, dynamikę i rzeczowość szkiców wzbogacają głębokie refleksje i kilka wierszy Anny, które dopełniają  wartość tej książki.
Krystyna Zajko-Minkiewicz


Anna i Janusz Skowronowie w Nowym Jorku

KURIER PLUS
145 Java St., Greenpoint, NY
Tel. (718) 389 3018
Fax (718) 389 3140
kurier@kurierplus.com

Komentarzy (0)

Tags: , , ,

Michał Batory uhonorowany nagrodą „Wybitny Polak we Francji” vs jego plagiatorzy w Chinach

Utworzono 09 października 2017 przez Red. VP

Michał Batory uhonorowany został w ym roku nagrodą „Wybitny Polak we Francji”.
Art-maniac by GRD zaprasza do zapoznania się z twórczością artysty.

Michał Batory jest jednym z najwybitniejszych współczesnych polskich plakacistów, kontynuatorem tradycji słynnej Polskiej Szkoły Plakatu. Absolwent Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. W. Strzemińskiego), Batory współpracuje z największymi instytucjami i przedsiębiorstwami w dziedzinie kultury (muzea, teatry, wydawnictwa, itp.), jest laureatem wielu międzynarodowych nagród. Doceniając wkład artysty w polską kulturę oraz jego pozycję jako artysty polskiego we Francji i na świecie, organizatorzy konkursu na „Wybitnego Polaka we Francji” – Florek Entertainment oraz Fundacja Teraz Polska – przyznali Michałowi Batoremu tę prestiżową nagrodę. Gratulujemy!

Art-maniac by GRD oraz Galeria Roi Doré współpracują z Michałem Batorym niemal od początku swojego istnienia. Artysta jest m.in. autorem obecnego logo Galerii Roi Doré, a także autorem wielu plakatów do organizowanych przez nią wystaw (ostatnio były to: „Sztuka krzyża. Krzyż w sztuce” oraz „Justyna Tuha. Monotypie”). Platforma Art-maniac by GRD oferuje ogromny wybór dzieł Michała Batorego: 50 plakatów z limitowanej edycji specjalnej wydanej z okazji wystawy artysty w Galerii Roi Doré („Michał Batory. Exposition-vente d’affiches”, Galerie Roi Doré, Paryż, 14 października – 5 grudnia 2015) oraz unikatowe prace na płótnie. Na platformie Art-maniac by GRD dostępna jest także monografia pt. „Grafika emocjonalna”, poświęcona artyście.

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z twórczością tego wyjątkowego artysty.

Prezentowany powyżej plakat Michała Batorego stworzony został na wystawę artysty w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, a także zaprezentowany na wystawie „Michał Batory. Exposition-vente d’affiches” (Galerie Roi Doré, Paryż, 14 października-5 grudnia 2015).

 

Z przykrością stwierdzamy, że Michał Batory ma już plagiatorów w Chinach (zob. poniżej). Zauważymy jednak, że wykonaniu skradzionegou pomysłu graficznego totalnie brakuje subtelności, kunsztu i artystycznego wyrafinowania…

https://film.wp.pl/chinczycy-splagiatowali-plakat-polskiego-plakacisty-6175323800970881a


GALERIE ROI DORÉ
6, rue Sainte Anastase -75003 Paris
Tél : + 33 1 42 78 54 42
galerie@roidore.com
www.roidore.com
www.art-maniac.pro
du mardi au vendredi de 12h00 à 19h00, le samedi de 13h00 à 20h00

Komentarzy (0)

Tags: , , , , , ,

Dziennik Macieja Morawskiego, 5 października 2017 r. – Festiwal Józefa Czapskiego

Utworzono 05 października 2017 przez Red. VP

Dzisiaj rozpoczyna się Festiwal Józefa Czapskiego, który zorganizowała Elżbieta Skoczek z Krakowa (FUNDACJA SUSEIA), miłośniczka twórczości malarza i pisarza.

Wystawa na otwarcie będzie 5.10. o godz. 18.00 w Galerii aTAK w Warszawie, na ul. Foksal 11 lok. 4. Gościem będzie Jacek Cybis, syn Jana Cybisa. Pokazane zostaną obrazy Czapskiego z kolekcji Krzysztofa Musiała. Wydany jest piękny katalog.

Wydarzenia będą także we Francji.
O godz. 13 w Dzień Zaduszny złożymy kwiaty na grobie malarza. Ma przybyć przedstawiciel Ambasady Polskiej w Paryżu. Potem dzięki współpracy FUNDACJI SUSEIA i Stowarzyszenia Instytut Literacki Kultura odbędzie się 2.11.2017 o godz. 14.00 specjalne oprowadzanie gości po siedzibie paryskiej Kultury, gdzie od czasu zakończenia II wojny światowej aż do śmierci zamieszkał Czapski. Będzie można zobaczyć kolekcję dzieł, która jest w posiadaniu Stowarzyszenia Instytut Literacki Kultura, które to opiekuje się całym archiwum Wydawnictwa Instytut Literacki. Ponadto w Centre du Dialoque u Pallotynów w Paryżu 3.11.2017 o godz. 18.00 odbędzie się wieczór wspomnień. To wielki zaszczyt, będę gościem tego spotkania.

Wiele wydarzeń w Polsce, ponad 120 dzieł zostanie pokazanych. Także w Rosji Tatiana Kosinova oprowadzi zainteresowanych po Petersburgu.

W Warszawie w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej będzie piękna wystawa rysunków i obrazów, potrwa do 28.01.2018. W Toruniu zostaną pokazane zbiory rysunków i książek (nigdy chyba dotąd nie były pokazywane).

Zachęcam Polonię, by przybyła na wydarzenia we Francji. Tych, którzy są w Polsce, namawiam, żeby skorzystali z oferty festiwalu i zobaczyli tyle wspaniałych dzieł Józefa Czapskiego, wspaniałego człowieka, którego dane było mi poznać.

Pełny program na www.czapskifestival.pl

http://dzieje.pl/kultura-i-sztuka/e-skoczek-czapski-funkcjonuje-w-pamieci-glownie-jako-swiadek-zbrodni-katynskiej

Komentarzy (0)

Tags: , , , , , ,

Wystawa Janusza Kapusty i M. C. Zacharowa w Polish & Slavic Center w Nowym Jorku

Utworzono 19 września 2017 przez Red. VP

Zapraszamy na wystawę Janusza Kapusty i M. C. Zacharowa w Polish & Slavic Center w Nowym Jorku.

Wernisaż w piątek 22 września w godz. 17.00-19.00.
Wystawa potrwa do 4 października 2017 r. i będzie otwarta od wtorku do piątku, w godzinach od 12.00 do 16.00.

Janusz Kapusta urodził się w Zalesiu (gm. Dąbie w powiecie kolskim) w 1951 roku. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i Politechniki Warszawskiej (Wydział Architektury). Studiował również filozofię na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od 1981 roku mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Jest najczęściej publikowanym ilustratorem w historii The New York Timesa. Uważa się go za jednego z najbardziej cenionych artystów grafików na świecie.

Wykształcenie artysty odzwierciedla różnorodność jego zainteresowań i dzieł. Kapusta publikuje ilustracje dla największych dzienników i czasopism w Stanach Zjednoczonych i w Polsce (The New York Times, The Wall Street Journal, The Washington Post, Boston Globe, Graphis, Print, Nature, Rzeczpospolita). Jest uznanym naukowcem, scenografem, autorem plakatów, okładek oraz książek (Almost Everybody /Prawie każdy/ – wydana przez Williama Morrow i prezentująca 92 portrety różnorakich profesji, od polityka, po bezrobotnego czy kurtyzanę, Janusz Kapusta w New York Times, K-dron. Opatentowana nieskonczoność, Plus minus, Podręcznik do myślenia), reżyserem (Planeta K-dron, czyli tajemnica przerwanej podróży) i wykładowcą (School of Visual Art and New Media w Warszawie). Jako naukowiec, w 1985 r. Kapusta odkrył jedenastościenną bryłę geometryczną, którą nazwał K-dronem (patent w roku 1987 r.), i która – znajdując wszechstronne zastosowanie – może być rozpatrywana jednocześnie jako dzieło sztuki, obiekt naukowy i użytkowy. Ponadto, odkrył również nowe zasady złotego podziału, tej najbardziej znanej proporcji świata, i – jako jedyny nie-matematyk – został zaproszony do napisania artykułu o złotym podziale do japońskiego pisma „Forma”. Jak sam przyznaje, „najważniejszym jego zadaniem” jest obecnie dokończenie przygotowywanej już książki jego autorstwa o złotym podziale.

Prace artysty wzbogacają prestiżowe kolekcje muzealne, m.in. takich instytucji jak: MoMA w Nowym Jorku, MOMA w San Francisco, Muzeum Sztuki w Łodzi, IBM Collection, oraz są prezentowane na wystawach indywidualnych i grupowych na świecie. Wszechstronna działalność Kapusty została wielokrotnie nagrodzona w Polsce i za granicą (m.in. Nagroda Alfreda Jurzykowskiego w 1998 roku, Grand Prix na międzynarodowym konkursie w Ankarze w 2004 roku, pierwsza nagroda za najlepszy rysunek prasowy w Sintrze 2005 roku, pierwsza nagroda na międzynarodowym Biennale rysunku prasowego w Teheranie w 2005 roku, pierwsza nagroda podczas konkursu NanoArt w Galerii Roi Doré w Paryżu w 2012 roku). W 2009 r. w Kole został odsłonięty pierwszy na świecie pomnik K-dronu, a Janusz Kapusta został odznaczony medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W listopadzie 2010 r. artysta uzyskał tytuł doktora na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2011 r. wódkę „Vesica”, która nosi nazwę wymyśloną przez Kapustę, i dla której artysta zaprojektował 3 butelki i oprawę plastyczną, uznano za najlepiej sprzedającą się nową wódkę w USA. Również w 2011 r. Kapusta został laureatem nowojorskiej edycji konkursu „Wybitny Polak” w kategorii Kultura. Pod koniec 2014 r. projekt autorstwa Janusza Kapusty, Wojtka Gorczyńskiego i Andrzeja Pawlika wygrał międzynarodowy konkurs w Ottawie (Kanada) na pomnik poświęcony ofiarom komunizmu. W 2016 r. artysta został odznaczony medalem za wybitne osiągnięcia, przyznanym przez Kapitułę i Rektora Politechniki Warszawskiej.

W grudniu 2016 r. K-dron Janusza Kapusty został wybrany przez Ministerstwo Rozwoju oraz PARP (Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości) jako logo Polski innowacyjnej. Jego prezentacja miała miejsce podczas międzynarodowych targów przemysłowych w Hanowerze (Niemcy) w kwietniu br., gdzie Polska miała w tym roku status partnera wydarzenia i prestiżowy narodowy pawilon. Wystrój naszego stoiska, oparty na K-dronie, wpisał się w przestrzeń nowoczesnych technologii przemysłowych prezentowanych podczas tych największych i najważniejszych na świecie imprez przemysłowych. W K-dronie użyte zostały polskie barwy narodowe, a figura Kapusty stała się w ten sposób symbolem polskiej kreatywności i innowacyjności oraz oznaką dążenia Polski do ciągłego rozwoju.

Marian Christophe Zacharow urodził się w Zamościu w 1954 roku. Po ukończeniu studiów na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1979), wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie wkrótce został ogłoszony jednym z najbardziej wpływowych grafików. Od 1981 roku, mieszka i tworzy w Nowym Jorku.

Twórczość Zacharowa koncentruje się wokół ilustracji do uznanych dzienników i czasopism (m.in. Time, The New York Time, Newsweek, U.S. News&Report, The Atlantic Monthly, Business Week, Psychology Today) oraz projektowania okładek dla wydawnictw (m.in. Bantam Books, Franklin Library, Harper Collins, Inc Simon&Schuster, Macmillon Publishing, Viking Books, William Morrow). Ilustracje artysty wzbudzają zainteresowanie krytyki i publiczności międzynarodowej, czego dowodem są liczne wystawy grupowe (w Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie, w Europie) i induwidualne (m.in. w Nowym Jorku, Chicago i Krakowie), jak też prestiżowe nagrody, w tym srebrny medal za całoksztalt twórczości, przyznany przez The Society of Illustrators w Nowym Jorku. W 2010 roku Artes Gallery na Manhattanie zaprezentowała retrospektywę dzieł artysty z lat 1984-2008. W tym samym roku, retrospektywa zostala pokazana na wystawach w Zamościu, Krakowie, Warszawie i we Wrocławiu. Poza działalnościa artystyczną, Zacharow poświęca się pracy akademickiej, stając sie z jednym z bardziej cenionych wykładowców na wydziałach malarstwa i grafiki w Stanach Zjednoczonych (m.in. w Cooper Union CE w Nowym Jorku, w Parsons School of Design i w Pratt Institute w Nowym Jorku). Niedawna wystawa w Polish & Slavic Center w Nowym Jorku (czerwiec 2017 r.), na której zostały zaprezentowane dzieła podopiecznych profesora Zacharowa, potwierdziła niezwykłą pasję artysty, który bierze aktywny udział w animowaniu życia nowojorskiej Polonii, prowadząc w Centrum Polsko-Słowiańskim zajęcia z malarstwa.

Podczas uroczystej wystawy z okazji 45-lecia położonego w sercu polskiej dzielnicy na Greenponcie Centrum Polsko-Słowiańskiego (pomysłodawcą i założycielem tego Centrum dla Polonii nowojorskiej był w 1972 r. ksiądz Longin Tołczyk) będzie zatem można obejrzeć prace Janusza Kapusty i Mariana Christophe’a Zacharowa – wybitnych polskich artystów, ilustratorów uznanych na całym świecie, którzy od 1981 roku mieszkają w Nowym Jorku.

POLISH & SLAVIC CENTER INC
176 Kent Street, Brooklyn, NY 11 222
Tél: 718-383-5290
pscadmin@polishslaviccenter.com
http://polishslaviccenter.net/pl

„Wykonując swój zawód – przyglądam się światu”


https://www.mr.gov.pl/hannover

Komentarzy (0)

Tags: , , ,

Wystawa ARTURA MAJKI w Galerii Roi Doré w Paryżu

Utworzono 13 września 2017 przez Red. VP

Galeria Roi Doré zaprasza na wystawę
ARTUR MAJKA – ISTNIENIA…
Wernisaż w sobotę 16 września o godz. 18.00
Wystawa od 19 września do 14 października 2017

Wystawa „Existences…” („Istnienia…”) prezentuje najnowsze prace Artura Majki, wśród których znajdują się zarówno monumentalne płótna, jak i kameralne kompozycje; malarstwo oraz struktury przestrzenne wykonane z drewna bądź metalu. Niezależnie od formatu oraz techniki, człowiek pozostaje jednak w centrum zainteresowań artysty, tak w dziełach, gdzie mocne linie oraz zdecydowane kontrasty kolorystyczne tworzą zarys postaci ludzkich, jak i w tych pracach, gdzie nie jest on przedstawiony. Jednak pozostała po nim dotkliwa pustka – samotne krzesło w opuszczonej przestrzeni – przywołuje go na myśl równie dosadnie, jak jego obecność.

Artur Majka koncentruje się więc w swoich pracach na różnych formach i etapach ludzkiej egzystencji w najbardziej podstawowym znaczeniu – istnienie i nieistnienie, obecność i nieobecność. Choć zarówno tematyka, jak i stylistyka prezentowanych prac wpisują się w poszukiwania typowe dla Artura Majki, wystawa „Existences…” dowodzi nieustannego rozwoju artysty. Jego najnowsze dzieła to twórczość dojrzała, głęboko przemyślana pod względem wizualnym i koncepcyjnym.

Artur Majka urodził się w 1967 r. w Tarnowie. Jest malarzem, rysownikiem, fotografikiem i architektem. Mieszka i pracuje w Paryżu. Ukończył Politechnikę Krakowską na Wydziale Architektury oraz paryską École Nationale Supérieure des Beaux-Arts. Jego wszechstronne wykształcenie znajduje odbicie zarówno w różnorodności stosowanych przez niego technik, wśród których znaleźć można malarstwo akrylowe, fotografię, sitodruk oraz wiele innych, jak i w bogactwie jego doświadczeń zawodowych. Artysta zajmuje się bowiem nie tylko malarstwem czy fotografią, ale także grafiką, w tym ilustrowaniem różnego rodzaju wydawnictw i tworzeniem plakatów. Co więcej, Majka często stosuje różne inspiracje, techniki i style w obrębie jednego dzieła, co pozwala mu uzyskać oryginalne efekty plastyczne, a tym samym nadać swojej twórczości nowy wymiar.

W czerwcu 2017 r. artysta został laureatem III edycji Konkursu „NanoArt” im. profesora Tadeusza Malińskiego, w której zaprezentował rzeźbę „Istnienia równoległe”.

Galeria Roi Doré
6, rue Sainte Anastase
75003 Paris
Tél : + 33 1 42 78 54 42
galerie@roidore.com
www.roidore.com
www.art-maniac.pro
www.art-nano.com
wt-pt od 12.00 do 19.00, sobota od 13.00 do 20.00, WSTĘP WOLNY

Komentarzy (0)

Tags: , , , ,

Wystawa Teresy Tyszkiewicz w Paryżu

Utworzono 07 września 2017 przez Red. VP

Zapraszamy na wystawę Teresy Tyszkiewicz – jednej z najbardziej wpływowych współczesnych artystek europejskich, zorganizowaną przez Galerię Anne de Villepoix i Fondation Common Room.

Wernisaż w sobotę 9 września w godz. 18.00-21.00.
Wystawa potrwa do 4 listopada 2017.

Teresa Tyszkiewicz, fot. z archiwum artystki

Teresa Tyszkiewicz urodziła się w 1953 roku w Ciechanowie. Ukończyła studia na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Warszawskiej (1974-1978). Od 1982 roku, wraz z mężem Zdzisławem Sosnowskim, również artystą, mieszka we Francji.

Pierwsze filmy zrealizowała właśnie z nim: Goalkeeper (1975/77); Stałe zajęcie/Permanent Position (1978/79); Druga strona (1979/90). Oprócz filmu, jej domeną są: performance, malarstwo i rysunek. Zadebiutowała w 1978 roku. Do 1981 r. związana była z artystami skupionymi wokół Galerii Współczesnej w Warszawie. Jej twórczość była prezentowana na wielu wystawach w galeriach w Polsce, między innymi w warszawskiej Zachęcie (Jesteśmy w 1991 r., czy Szpilki w 1998 r.), jednak dopiero niedawno stała się obiektem pogłębionych studiów i analiz. We Francji, gdzie artystka mieszka i pracuje od lat 80-tych, jej twórczość wzbudzila nie mniejsze zainteresowanie, czego dowodem były liczne wystawy. W 2012 roku, wystawa Intense proximité (Intensywna bliskość), zaprezentowana podczas paryskiego Triennale sztuki współczesnej w Palais de Tokyo, potwierdziła status artystki, wpisując tworzone przez nią filmy eksperymentalne w krąg aktualnej problematyki sztuki współczesnej.

Zrealizowane przez Teresę Tyszkiewicz filmy na taśmie 16 mm: Stałe zajęcie (1978/79), Druga strona (1980), Dzień pod dniu (1980), Ziarno (1980), Oddech (1981), Wyobrażenie i gry (1981), Stadium (1981), Epingle (1994), to zapis performance’ów artystki, i – jak sama przyznaje – „obrazy wyobraźni w ruchu”, które niczym zmysłowe rytuały – pod wpływem różnych bodźców i impulsów – pozwalają ujawnić emocje, wewnętrzne procesy i podświadome pragnienia. W filmach tych ciało artystki jest podstawowym narzędziem ekspresji artystycznej, pozwalającym na „doświadczanie materii”; medium pomiędzy otaczającym światem i wyobraźnią autorki. Jak przyznaje Tyszkiewicz: „W moich filmach nie bardzo mogę znaleźć inne narzędzie, jak moje fizyczne ja, ponieważ pomysł zawsze chcę nakreślać sobą”.

Po przyjeździe do Francji w 1982 r., Tyszkiewicz zaczęła rozwijać koncept, który narodził się już w Polsce pod koniec lat 70-tych: zaczęła posługiwać się szpilkami krawieckimi i komponować z nich obrazy. W ten sposób powstało zupełnie nowe tworzywo artystyczne, a wbijane szpilki – funkcjonujące samodzielnie bądź połączone z innymi technikami artystycznymi czy z fotografiami, tworząc w ten sposób specyficzne reliefy i struktury bądź kompozycje asamblażowe – stały się gestem twórczym i narzędziem tak charakterystycznego dla artystki języka plastycznego. Jak przyznała po latach artystka odnośnie praktykowanego przez siebie „malarstwa szpilkowego”: „Ten biedny przedmiot stał się dla mnie magiczny. Ukłucie, opór i chęć, aby go zwalczyć. Szpilka prowokuje mnie i wywołuje nowe propozycje. Jest łagodna po ujarzmieniu, ale w trakcie pracy boję się, bo jest niebezpieczna, atakująca. Może symbolizuje zmaganie z przeszkodami”.

Prace Teresy Tyszkiewicz znajdują się w wielu kolekcjach publicznych i prywatnych, m.in. w Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, Fonds National d’Art Contemporain oraz Fondation Camille w Paryżu.

GALERIE ANNE DE VILLEPOIX
43, rue de Montmorency – 75003 Paris
Tél : 01 42 78 32 24
info@annedevillepoix.com
www.annedevillepoix.com
wtorek-sobota: 10.00-19.00
WSTĘP WOLNY

Komentarzy (0)



niedziela, 19 listopad, 2017

  • Pogoda w Paryżu


    3°C
    Bezchmurne niebo

    Dzisiaj:
    8°C / 1°C
     
    ponwtośroczwpiąsob
    12°12°13°16°14°13°
    11°
  • Kurs walut

  • Newsletter Vector Polonii

  • Partner: ASSOCIATION YOT-ART