Dziennik Macieja Morawskiego, 10 lipca 2017 r.

Utworzono 10 lipca 2017 przez Red. VP

Profesor dr hab. Aleksander Woźny, ceniony historyk w skierowanym do mnie e-mailu stwierdza, iż jest rzeczą oczywistą, że historia polskiej emigracji we Francji nie jest jeszcze dostatecznie opracowana. Pisze: „Potrzebne są granty dla sfinansowania badań archiwalnych i studiów, a także wyjazdów naukowych. Bez nakładów na naukę będziemy tylko ‚opowiadać’…”.

Inny czytelnik, „nie życzący sobie, bym podawał jego nazwisko”, jest zdania, że „w ogóle nie opracowano najtrudniejszych lat naszej emigracji politycznej we Francji; roli jednak swego czasu sporej tygodnika ‚SYRENA’, kluczowej wówczas pozycji ambasady Wolnej Polski Kajetana Morawskiego i jego radcy, Totusia Parczewskiego. Zapomina się o czołowych działaczach tamtej epoki, takich jak Stanisław Paczyński, redaktor ‚Syreny’, współtwórca i de facto główny inicjator powstania z dotacji Generała Andersa DOMU SPK W PARYŻU (20, rue Legendre) – domu mającego piękne sale zebrań i działającą przez długie lata tak pożyteczną jako punkt spotkań dobrą, polską restaurację… Zapomina się też o PPS-owcu Zygmuncie Zarembie, no i o ludziach orientacji narodowej, takich jak: Stanislaw Łucki, Aleksander Demidowicz-Demidecki, Kazimierz Żółtowski, Witold Nowosad, Janusz Deryng, no rzecz jasna grający specyficzną rolę minister Jerzy Zdziechowski…”.

Ów czytelnik wyraża też przekonanie, że po roku 1989 historycy polscy, za wyjątkiem kilku, np. profesora Żazyna, najbardziej się interesowali historią „kręgów emigracji nastawionych na dialog z partyjnymi rewizjonistami…”. „Panowała moda na lekceważenie tak zwanych emigracyjnych reakcjonistów, przywiązanych do Polski przedwrześniowej, myślących kategoriami z tamtej epoki…”.

Komentuj...

*



niedziela, 8 grudnia, 2019

  • Pogoda w Paryżu



    Niestety aktualne dane pogodowe nie są dostępne!


     
  • Kurs walut

  • Newsletter Vector Polonii

  • Partner: ASSOCIATION YOT-ART